Nederland Krijgt Nieuwe Energie

Η Ελλάδα, η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιρλανδία διαθέτουν εξαιρετικά καλές συνθήκες για την παραγωγή ηλιακής, αιολικής και γεωθερμικής ενέργειας. Γιατί δεν δίδεται στις χώρες αυτές η δυνατότητα να αποπληρώσουν ένα μεγάλο μέρος των χρεών τους μέσω του τρόπου αυτού; Πώς; Χορηγώντας στους δανειστές άδειες αποκλειστικής εκμετάλλευσης στις χώρες αυτές για μεγάλα επενδυτικά προγράμματα στον τομέα των ανανεώσιμων μορφών ενέργειας, οι οποίες θα αποφέρουν για μια μακροχρόνια περίοδο επαρκείς οικονομικές αποδόσεις. Θα μπορούσε κανείς να σκεφθεί συλλέκτες ηλιακής ενέργειας, αιολικά πάρκα ή σταθμούς παραγωγής γεωθερμικής ενέργειας.

Ο οικονομολόγος Sweder van Wijnbergen υποστήριξε την προηγούμενη εβδομάδα σε ένα άρθρο του στην ολλανδική εφημερίδα NRC ότι εκτός από τη μείωση των χρεών χρειάζεται και ένα επενδυτικό πρόγραμμα για να δοθεί ελπίδα και προοπτική ανάπτυξης στις ευρω-οικονομίες και τους λαούς τους.

Θεωρείται ότι πρέπει να είναι δυνατή μια μείωση οφειλών ύψους 30% – εκλαμβάνοντας ως αφετηρία έναν μέσο ετήσιο πληθωρισμό 2,5%, μια μετριοπαθή οικονομική απόδοση 1,5 λεπτού του ευρώ ανά κιλοβατώρα κατά την περίοδο 2020-2045 και μια συντηρητικά υπολογιζόμενη παραγωγή 70 γιγαβατωρών ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο ετησίως.

Η Ιρλανδία, η οποία έχει ένα χρέος 40 δισεκατομμυρίων ευρώ, θα έπρεπε να αποδώσει για μια παρόμοια αποκλειστική εκμετάλλευση μια έκταση συνολικής επιφάνειας 550 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Πρόκειται δηλαδή για λιγότερο από το 1% της συνολικής έκτασης της χώρας – για να υπάρξει κάποιο μέτρο σύγκρισης: 11% της ολλανδικής επαρχίας Gelderland. Για την Πορτογαλία (με χρέος 78 δισεκατομμύρια ευρώ) απαιτούνται 1.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα ή το 1,1% της έκτασης της χώρας. Και για την Ελλάδα (χρέος 210 δισεκατομμύρια ευρώ) χρειάζονται 2.800 τετραγωνικά χιλιόμετρα – δηλαδή το 2,1% της συνολικής έκτασης της χώρας. Θα πρέπει, πάντως, να σημειωθεί ότι για τα έργα αυτά δεν απαιτείται οπωσδήποτε τεράστια παραγωγή ενέργειας σε πολύ μεγάλες εκτάσεις γης, αφού και σε τοπικό επίπεδο μπορεί να εξαργυρωθεί ένα τεράστιο δυναμικό αποκεντρωμένης ενέργειας.

Με το σχέδιο αυτό θα υπάρξουν μόνο νικητές. Μέσω των δικαιωμάτων αποκλειστικής εκμετάλλευσης οι οφειλέτες θα μπορούν να κερδίσουν και πάλι τα χρήματα που είχαν κάποτε επενδύσει – υπό τις παρούσες συνθήκες είναι εξαιρετικά αβέβαιο το εάν θα δουν ποτέ τα χρήματά τους. Οι προβληματικές χώρες αποπληρώνουν ένα πολύ μεγάλο μέρος των χρεών τους και ταυτόχρονα δέχεται μια μεγάλη τονωτική ένεση η απασχόληση, στους τομείς της κατασκευής και της συντήρησης των σχετικών εγκαταστάσεων. Κυρίως η νέα γενιά των χωρών αυτών, η οποία σήμερα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια γιγαντιαία ανεργία των νέων, θα μπορεί και πάλι να προσβλέπει σε ένα μέλλον απαλλαγμένο από χρέη. Και η Ευρώπη θα έχει περισσότερη ανανεώσιμη ενέργεια. Με τον τρόπο αυτό συμβάλλει σε ένα περιβάλλον ζωής το οποίο θα είναι καθαρότερο, υγιέστερο και ασφαλέστερο για τους πολίτες της.

Για να υπάρξει ένα επιπλέον κίνητρο άσκησης των δικαιωμάτων αποκλειστικής εκμετάλλευσης και με τον τρόπο αυτό αποπληρωμής των χρεών, θα πρέπει οι δανειστές να είναι σε θέση – ενδεχομένως μέσω ενός κονσόρτσιουμ το οποίο θα ιδρυθεί ειδικά για τον σκοπό αυτό – να χρηματοδοτούν τα υπό υλοποίηση έργα παραγωγής ανανεώσιμης ενέργειας με χαμηλά επιτόκια μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ). Αυτό βρίσκεται σε αγαστή συμφωνία με τους σκοπούς της ΕΤΕπ καθώς και με την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης να πραγματοποιήσει μια ενεργειακή μεταστροφή κατά τις επόμενες δεκαετίες. Ένα χαμηλό επιτόκιο θα έχει μια εξαιρετικά θετική επίδραση στη βιωσιμότητα των υπό υλοποίηση έργων, επειδή οι εγκαταστάσεις παραγωγής ανανεώσιμων μορφών ενέργειας χαρακτηρίζονται από σχετικά υψηλά αρχικά επενδυτικά κόστη και πολύ χαμηλά λειτουργικά κόστη, δεδομένου ότι τα “καύσιμα” ήλιος, άνεμος και γεωθερμότητα προσφέρονται δωρεάν.

Εκτός αυτού, η άσκηση των δικαιωμάτων αποκλειστικής εκμετάλλευσης θα πρέπει να συνοδεύεται από την περαιτέρω επέκταση του ευρισκόμενου υπό κατασκευή Ευρωπαϊκού δικτύου υψηλής τάσης, το οποίο είναι γνωστό ως Supergrid. Μέσω υπόγειων και εάν χρειάζεται μέσω υποθαλάσσιων καλωδίων συνεχούς τάσης είναι δυνατή η καλύτερη ρύθμιση της προσφοράς και της ζήτησης ανανεώσιμου ηλεκτρικού ρεύματος ανάμεσα στα διάφορα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό θα μπορούσε να δώσει μια περαιτέρω ώθηση στο ήδη ευρισκόμενο υπό υλοποίηση έργο Desertec, στα πλαίσια του οποίου έναν κονσόρτσιουμ εταιρειών επενδύει σε μεγάλα έργα ανανεώσιμων μορφών ενέργειας στη Βόρεια Αφρική, για την κάλυψη ενός μέρους των ευρωπαϊκών αναγκών σε ηλεκτρικό ρεύμα.

Για να επιτύχει ένα τέτοιο σχέδιο, θα πρέπει να είναι διατεθειμένοι οι δανειστές να ενεργήσουν στα πλαίσια μιας μακροχρόνιας προοπτικής κάποιων δεκαετιών. Τα πλεονεκτήματα είναι πάρα πολλά: χρήση των εκτάσεων έναντι ενός χαμηλού τιμήματος ή δωρεάν, χαμηλό επιτόκιο των επενδυθέντων κεφαλαίων, ευνοϊκές τοπικές συνθήκες, διαρθρωτικά αυξανόμενες τιμές χονδρικής πώλησης της συμβατικής ενέργειας. Με δεδομένο το ότι θα αυξηθεί πιθανώς η ζήτηση εδαφών με ευνοϊκές συνθήκες (πολύ ήλιο, άνεμο ή γεωθερμότητα), δεν είναι παρά έξυπνο το να κινηθεί κανείς με γνώμονα αυτές τις προβλέψεις.

Πηγή: το παρόν άρθρο έκφρασης γνώμης δημοσιεύθηκε στις 4 Ιουνίου στην ολλανδική εφημερίδα NRC Handelsblad και απεστάλη από τους Prof. Dr. Klaas van Egmond (Καθηγητή Γεωεπιστημών – Πανεπιστήμιο Ουτρέχτης), Prof. Dr. Sylvester Eijffinger (Καθηγητή Χρηματοοικονομίας – Πανεπιστήμιο Tilburg), Prof. Dr. Herman Wijffels (Καθηγητή Βιωσιμότητας και Κοινωνικής Αλλαγής – Πανεπιστήμιο Ουτρέχτης), Prof. Dr. Wim Sinke (Καθηγητή Συστημάτων Ανανεώσιμων Μορφών Ενέργειας – Πανεπιστήμιο Ουτρέχτης) και Marco Witschge (εμπνευστή του παρόντος άρθρου και διευθυντή του ιδρύματος Nederland Krijgt Nieuwe Energie [Η Ολλανδία Αποκτά Νέα Ενέργεια])

For more background information watch this video interview

Author :
Print